N i C k N a M e

พอหมดช่วงพักแล้ว เราเหล่าอักษรศาสตร์จุฬาฯก็ต้องกลับมานั่งหน้าดำคร่ำเครียดหน้ากองตำราอีกครั้ง...

ในสัปดาห์เดียวกันนี้มีสอบถึงสองวิชา... วิชาแรกคือ Intro Translation ส่วนวิชาที่สองคือ English II

วิชา Intro Translation นั้นไม่ต้องพูดอะไรมากก็น่าจะเป็นที่เข้าใจกันดีในหมู่นิสิตอักษรศาสตร์อยู่แล้วว่ายากกระชากไส้ คนที่ไม่เคยเรียนวิชานี้หลายคนบอกเราๆชาวอักษรฯว่า "การแปลก็ง่ายๆ ก็แค่อ่านรู้เรื่องก็แปลได้แล้ว" แต่จริงๆแล้วศาสตร์แห่งการแปลไม่ใช่แค่การอ่านรู้เรื่อง แต่ต้องทั้งอ่านรู้เรื่องและพูดรู้เรื่องด้วย การพูดให้รู้เรื่องนั้นก็ไม่ใช่สักแต่ว่าพูดให้มีเรื่องๆหนึ่งหลุดออกจากปาก(กา)ไปแล้วคนอ่านเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น นักแปลที่ดีย่อมมอบสาส์นที่ถูกต้องทั้งในด้านเนื้อหา อารมณ์ และไวยากรณ์ให้แก่ผู้อ่านอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง หาไม่แล้วงานแปลนั้นก็จะกลายเป็นงานแปล "ขยะ" ที่ไม่มีค่า และสมควรจะถูกขยำทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ต้องเสียดาย

ส่วนวิชา English II นั้น บางคนก็บอกว่ายาก บางคนก็บอกว่าง่าย แล้วแต่จิตแต่ใจกันไป แต่สำหรับตัวข้าพเจ้าแล้ว... จะพูดอย่างไรดีล่ะ? จะว่ายาก... มันก็ยากอยู่พอสมควร เรียกหืดมาขึ้นคอได้ไม่มากก็น้อย แต่จะว่ายาก... มันก็พอจะพยายามกันได้ ถ้าจะฮึดขยันขึ้นมาจริงๆก็ไม่ได้เกินความสามารถ (แต่เพราะขี้เกียจแบบนี้จึง...) อย่างเรื่องท่องศัพท์นั้น เกิดมาสิบเก้าปีกว่าๆก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยท่อง จะให้ท่องสองร้อยคำในสี่เดือนก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากลำบากจนเกินไป แต่ด้วยความขี้เกียจ ไม่ยอมทำสิ่งที่ควรทำนี่แหละ ที่ทำให้วิชาภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งวิชายากของเทอมนี้

มาพูดถึงข้อสอบกันบ้าง...

ข้อสอบวิชา Intro Translation สัปดาห์นี้เป็นข้อสอบแปลสารคดีจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย ในหัวข้อเรื่อง "เมืองเวนิส"... ก็เป็นข้อสอบที่ยาก แค่จะอ่านให้เข้าใจก็ยากแล้ว การจะแปลให้คนอื่นอ่านให้เข้าใจด้วยก็ยิ่งเป็นเรื่องที่ยากกว่า... ทั้งคำศัพท์ที่ยากแสนยาก และคำศัพท์ที่มีความหมายขึ้นกับบริบท Dummy it การใช้รูปประโยค Active-Passive เพศ พจน์ กาล... ไม่รู้ว่าข้อสอบฉบับนี้จะได้คะแนนน้อยลงไปกว่าฉบับที่แล้วๆมาหรือเปล่า ถ้าหากว่าน้อยลงกว่าเดิม (ฉบับแรกได้ 17 ฉบับที่สองได้ 15) วิชานี้ก็คงต้องชวดเอไปตามระเบียบ

ส่วนข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษที่เพิ่งจะสอบไปในวันนี้เป็นข้อสอบเขียน Persuasive Paragraph ข้าพเจ้าเลือกหัวข้อ "Don't travel outside Bangkok in Songkran Festival" ถ้าได้ข้อสอบคืนเมื่อไหร่จะเอามาพิมพ์ให้ได้อ่านกัน (และรายงานคะแนนด้วย)

เอาล่ะ ก็คงไม่มีอะไรมากกว่านี้แล้ว พรุ่งนี้ก็เป็นวันแรกที่จะได้สอนพิเศษน้องมิ้นท์ หวังว่าทุกๆคนจะเป็นกำลังใจให้ข้าพเจ้าก้าวหน้าในการงานอาชีพด้วยนะ